Burgerlijk wetboek van Suriname

De regels over verkoop en koop van produkten met gebreken

Artikel 1526

De verkoper is niet gehouden in te staan voor zichtbare gebreken, welke de koper zelf had
kunnen ontdekken.

Artikel 1527

Hij moet voor de verborgen gebreken instaan, al was hij daarvan ook zelf onkundig
geweest, tenzij hij, in dat geval, bedongen had, dat hij tot geen vrijwaring hoegenaamd zou
gehouden zijn.

Artikel 1528

In de gevallen bij de artikelen 1525 en 1527 vermeld, heeft de koper de keus om of het
goed terug te geven, en de koopprijs terug te vorderen, of het goed te behouden, en zich zodanig
gedeelte van de koopprijs te doen terug geven, als de rechter, na deskundigen hierop te hebben
gehoord, zal bepalen.

Artikel 1529

Indien de verkoper de gebreken van het goed gekend heeft, is hij, behalve tot teruggave
van de daarvoor ontvangen koopprijs, nog jegens de koper tot vergoeding van alle kosten, schade
en interesten gehouden.

Artikel 1530

Indien de verkoper de gebreken van het goed niet gekend heeft, is hij slechts gehouden tot
de teruggave van de koopprijs, alsmede om aan de koper de kosten op de koop en de levering
gevallen te vergoeden, voor zooverre hij die mocht hebben betaald.

Artikel 1531

Indien de verkochte zaak, die verborgen gebreken had, tengevolge van deze vergaan is,

valt het verlies voor rekening van de verkoper, die jegens de koper gehouden zal zijn tot
teruggave van de koopprijs, en tot de overige schadevergoedingen, waarvan in de twee
voorgaande artikelen is melding gemaakt.
Doch het verlies, door toeval veroorzaakt, is voor rekening van de koper.

2012 it has been introduced, is it working in 2013?

  Tell us about your experience!

CARICOM Sets Up Consumer Product Warning System

(CANA NEWS) – The Caribbean Community (CARICOM) has introduced an online consumer-protection warning system in which 13 million consumers in 14 member states can alert authorities to dangerous products on the market, except food.

Dubbed the CARICOM Rapid Exchange System for Dangerous Non-food Consumer Goods – CARREX – the system was created in response to calls by consumer groups for stronger region-wide market surveillance for unsafe consumer goods, CARICOM officials said.

CARREX operates its Consumer Product Incident Reporting System through a website – carrex.caricom.org – on which consumers in any CARICOM country can alert their national contact point about a product, which they have found to cause harm or poses a safety hazard.

On the CARREX website, consumers and consumer organisations are advised that the information they supply will be treated as confidential and used only to process their report, enforce national laws or CARICOM treaty provisions or identify areas for improving laws and regulations currently in force.

CARICOM officials said CARREX will alert on non-food consumer products, from motor vehicles and electrical items to toys and a range of others CARICOM consumers use.

The CARREX system does not cover food safety which is monitored by the Suriname-based Caribbean Agricultural Health and Food Safety Agency (CAHFSA).

National contact points have been created in all CARICOM member states except Bahamas which is not participating in the scheme.

The Bahamas, while a member of the 15-nation Caribbean Community since 1983, has never signed on as a member of the regional bloc’s customs union and is not bound by the group’s economic decisions, including the CARICOM Single Market and Economy (CSME).

The consumer protection system was a decision of CARICOM trade ministers, who met under the banner of the powerful Council for Trade and Economic Development (COTED), last November.

In the lead-up to the launch, officials from the national contact points were trained on the use of a “secure system”, which allows them to transmit notifications to each other through a regional secretariat located at the CARICOM’s CSME unit, based in Bridgetown, CARICOM said.

http://www.caricom.org/jsp/pressreleases/press_releases_2012/pres71_11.jsp

Product safety: 

more commitment of CARICOM member states is required!

So far there are no clear rules for explosive TVs, unsafe children toys, unhealthy products...

In order to ensure, that goods, which do not fit to the standards set out in other world markets are dumped in the CARICOM region, Member States do have the duty to ensure that goods supplied and services provided in the CARICOM region satisfy regulations, standards, codes and licensing requirements established or approved by competent bodies in the Community. This rule requires implementation of CARICOM rules in domestic law and asks for a high commitment of Member States.  The request for satisfying regulations, standards, codes and licensing requirements established or approved by competent bodies in the Community ask from each Member State the founding of adequate commissions or authorities providing the relevant standards. In cases where Member States do not have their own authorities a shift of competence towards acknowledged CARICOM authorities is needed. The rule as drafted now is asking active participation from the Member States. 

Sources:
http://www.caricomlaw.org/Details.aspx?EntryId=195

Draft Model Consumer Protection Bill, 2011

The draft Bill is a model legislation designed to implement Articles 184 and 185 of the Treaty of Chaguaramas and has been approved by the Council for Trade and Economic Development  (COTED) at its Thirty Second Meeting, held in Georgetown, Guyana in May 2011

Part VIII – This part deals with product liability.  The term “product” is given a wide meaning to include animal and agricultural produce.  Under the draft Bill, liability is restricted in some instances in civil proceedings.  As sovereign immunity under common law has undergone changes, it is recommended that the liability of the state or Crown under contractual obligations should be recognised. 

Voorzitter Albert Alleyne van de Consumentenkring aan het woord:

http://www.dwtonline.com/de-ware-tijd/2013/06/20/standaarden-voor-niet-vergunningplichtige-bedrijven/

Standaarden voor niet-vergunningplichtige bedrijven

20/06/2013 - Eric Mahabier en Eliézer Pross

dWT archief - Raymond Sapoen.-.  

DEN-HAAG / PARAMARIBO - Het ministerie van Handel en Industrie (HI) zal minimale standaarden stellen waaraan niet-vergunningplichtige bedrijven en beroepen moeten voldoen. Volgens minister Raymond Sapoen gaat het om minimale standaarden die te maken hebben met, onder andere, hygiëne, personeel en inrichting van het bedrijf.

Sapoen zegt dat er momenteel sprake is van een wildgroei van bakkerijen in Suriname.Die verrijzen als paddestoelen uit de grond en voldoen niet eens aan minimale hygiënische normen. "We weten niet waar ze allemaal zijn, maar met de standaarden willen we ze allemaal goed in de gaten houden", laat de bewindsman optekenen. Door minimale normen bij wet vast te stellen, hoopt hij verandering teweeg te brengen.

Sinds mei 2011 zijn tal van bedrijven en beroepen niet meer vergunningplichtig. De focus ligt nu op het controleren van de veiligheid en kwaliteit door middel van een gezamenlijke aanpak samen met andere overheidsinstanties als het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG).

Ook prijzen worden niet langer gecontroleerd als voorheen. Er wordt slechts gekeken naar de winstmarges en vervaldatum van basisgoederen. Onder het huidige systeem dient de consument bewust te kiezen voor kwaliteit. De wijzigingen zijn gedaan in verband met regels van de Wereld Handelsorganisatie.

Achterstevoren

Voorzitter Albert Alleyne van de Consumentenkring is diep teleurgesteld als hij de afgelopen twee jaren de revue laat passeren . "Er is achterstevoren gewerkt. Het vaststellen van goede standaarden is een proces van twee jaren. Wij hadden die eerst moeten hebben, voordat de vergunningplicht werd opgeheven. Nu betaalt de consument het gelag met brood van slechte kwaliteit", beklaagt hij zich.

Puntbrood, basisvoedsel in Suriname, zou moeten voldoen aan minimale kwaliteitseisen qua voedingsstoffen en gewicht. "Er zijn klachten over te veel zout en slechte houdbaarheid", somt Alleyne op.

Het is volgens hem ook "nonsens" dat consumenten zelf moeten waken over waar ze voor kiezen.

Plicht

"Het is de plicht van de Staat om consumenten te beschermen als het gaat om hun eerste levensbehoeften", zegt hij onomwonden. Hij vindt ook het argument van 'concurrentie houdt prijzen in toom' niet opgaan in Suriname. "Concurrentie werkt niet in Suriname vanwege een te kleine bevolking. Ondernemers hebben onvoldoende omzet en bereiken gauw een verstandhouding dat zij elkaar niet gaan afbreken met prijzen."

Met of zonder standaarden en een vergunningplicht, is het publiek geheim dat controle veel te wensen overlaat. "Er wordt nog te veel gedoogd", aldus Alleyne.-. 

De garantie: 

toezegging van de verkoper of producent

Op dit moment geven enkele verkopers in Suriname een garantie op de producten die zij verkopen. De looptijd van deze garanties is erg verschillend en voor enkele garanties wordt de consument geacht extra te betalen. Garanties zijn vaak een marketing instrument die de consument kwaliteit en duurzaamheid van een product suggereren en ook het merkbewustzijn laten groeien. Bijvoorbeeld een Samsonite koffer waarbij de garantie wordt gegeven dat hij 5 jaar niet kapot gaat en je anders meteen een nieuwe koffer krijgt.

Wettelijk is er op dit moment niets geregeld op het gebied van garanties. Wettelijke bepalingen over garanties ontbreken helemaal in de Surinaamse  wetgeving.

Een wettelijke garantie geeft de producent (importeur / verkoper) de verplichting om te garanderen dat zijn product een vaste tijd functioneert zoals je dat mag verwachten van het product. Als koper mag je verwachten dat het product dat je hebt gekocht de eigenschappen bezit die voor een normaal gebruik nodig zijn en waarvan je de aanwezigheid niet behoeft te betwijfelen. Je product moet aan de overeenkomst beantwoorden, dit wordt ook wel conformiteit genoemd.

Er zijn dus twee stappen in de garantie. Om de consument te beschermen zou de wet een garantie termijn moeten geven waarbinnen de verkoper de werking van het product moet garanderen. Daarnaast kan de verkoper een langer durende garantie geven.

Een goed stelsel van wettelijke garantie zal de verkopers/importeurs er toe aanzetten om kwalitatief goede producten te verkopen (en dus dumping van lage kwaliteit spullen voorkomen)

Een goed stelsel van wettelijke garanties zal de werkdruk van de rechtelijke macht verminderen omdat het systeem laagdrempelig is: de verkopers weten dat zij altijd geld moeten terugbetalen (of een vergelijkbaar werkend product moeten geven), en dat procederen hierover zinloos is.

Belangrijk is ook dat in een garantie duidelijk werd vastgelegd aan wie de consument zich bij het ontbreken van toegezegde eigenschappen mag wenden. Er moet dus een adres staan en ook de duur en de omvang van de garantie. Verder moet een garantie op verzoek van de consument schriftelijk uitgegeven worden.

De situatie in Suriname is nu zo: zonder een wettelijke regeling bieden winkels toch producten te koop aan, die met een garantiebewijs verkocht worden.

Garanties zijn een complex onderwerp. Er valt op dat gebied veel te regelen.

Belangrijke onderwerpen zoals:

-  wie draagt de kosten van het inroepen van een garantie en vooral mogelijke transportkosten?

-  Wat gebeurt met de garantie wanneer een koper het product door verkoopt?

-  Is de garantie gebonden aan de eerste koper of hoort zij bij het product?

-  Wat zijn de sancties voor het geval dat de verkoper of producent zijn toegezegde garantie niet nakomt?

-   In welke taal moet de garantie op papier worden gezet?

Wij zien het is niet zo eenvoudig om een goede regel als wetstekst te formuleren. Maar toch is dat geen reden, om dit onderwerp überhaupt niet te regelen.

CARICOM Consumer Definition

Art. 184 of the Treaty of Chaguaramas deals with the promotion of consumer interests.

A consumer is defined as a person, (a) to whom goods or services are supplied or intended to be supplied in the course of business carried on by a supplier or potential supplier; and (b) who does not receive the goods or services in the course of a business carried on by him.

What kind of person is not defined, so it can be understood in the broadest sense, including natural as well as legal persons. The consumer is defined by its counterpart, the professional who is offering the goods in the course of his or her business.  The consumer must act outside his business. So any undertaking which only falls primarily outside his or her business is not included. The consumer must act completely for private purpose.

 

Why do we need competition law?

Competition law wants to support the functioning of the CARICOM Single Market and Economy (CSME) area.  Therefore, the rules of articles 175-179 Treaty of Chaguaramas  on the prohibition of anti-competitive business conduct and the abuse of a dominant position in a market ensure that enterprises do not prevent, restrict or distort competition in a manner that prevents the market from functioning properly. Consumer welfare is the main goal of competition law. 

Where to find consumer- and competition law in the CARICOM legislation?

The Treaty of Chaguaramas is regulating in chapter 8, art. 168- 186, competition policy and consumer protection.